İYTE Gezegeni

Ufaktan derslere giriş...

2008-09-03T03:29:02+00:00

Yine başladı dersler... 2 gündür gidiyorum, distributed dersine, hoca iyi fln da, ders baba. Adam 'erlang'ı öğrenceksiniz, haftaya da web server yazacaksınız diyo. Dur besmele dedim ya, ne erlangı ne serveri, ben daha uyanamamısım :). Şaka maka çalışmak lazım şu erlanga, bugune kadar hiç görmemişiz tabi, garip gelio insana. Gyme de başladım ufaktan, yemekleri deevde yiyom artık, daha ucuza geliyo, yoksa batarız burda, bu pahalılıkta. Prison başladı bugun, 2 bölüm birden vermişler, fena deil ama, hikayeyi uzatacaklarına yeni dizi yapsalar daha mantıklı olurmuş. Aynı isimden ekmek yemesi deil... Yarın erlang labı var, sonra da ders çalışıcaz okulda, erlangı bilenler bilmeyenlere anlatmaya calısacak, hadi hayırlısı...

Baltık denizine de girmedik demeyiz artık...

2008-09-01T04:15:35+00:00

Bugun ISS'in düzenlediği organizasyona katıldık. Biletlerimizi önceden almıştık tabi. Osqvik diye bi yere goturduler, merkezden baya uzak. Osqvik deniz kenarı, orman kamp yeri gibi biyer. Denizin dibinde saunası fln herşeyi var. Ben direk mayo şortu giyip gittim, oraya indik, iskeleye çıktım, hoop suya. Dev soğuktu ama süperdi. Refresh oldum resmen. Sonra çıkıp saunaya, ordan tekrar deniz, sauna-deniz-sauna... derken saat 8 oldu. Duş alıp yukarıdaki parti mekanına geçtik. huner saolsun, tekila ile akşamımızı renklendirdi. Tekila-bira, tekila-bira yolumuzu bulduk. Gece de 12 gibi ordan ayrıldık. İyiydi güzeldi. fotoları toplayınca herkesten buraya koyucam, deli pozlar var :)

Fotolar : Tıklayın...

(Not:Bikaç gündür yazamıyorum, akmakla meşguldum üşendim yazmaya)

1st İzmir Global Aerospace Conference

2008-08-30T16:27:10+00:00

You are invited to join us in the “1st Global Aerospace Conference (GAC’08)”, İzmir, Turkey on 13-14 November 2008. This is the first of series of renewable networking GLOBAL AEROSPACE CONFERENCEs…

Conference provides a forum for face-to-face networking among successful OEMs in Turkey, Government authorities, universities, industry leaders, potential strategic partners, prospects and customers.

A “product exhibition” will be realized with the support of the Undersecretariat for Defence Industries in order to promote the products of Turkish SMEs to main buyers.

Kayıt günü...

2008-08-28T03:28:58+00:00

Bugun sonunda resmi olarak kayıt olmayı başarabildim, KTH'ya. Bizim bölümde 50 çin,10 hindu,10 paki,10 iran.... şeklinde gidio. Rakipler birer gazman, çılgın adamlar yani. Biz de 4 türk olarak(Ben,derya,erdal,anıl) takılıoruz burda. Bakalm neler olur. bolum koordinatörü önceden Helendi, şimdi değişmiş, mikhail olmuş, adamı tutmadım pek. Okuldan sonra Oğuzhan'ın yanına gittik, swedish web sayfası ile sorunlarımız vardı, onları hallettik, sonra cıktık yemek yedik, kahve içtik falan. Akşama da partiye gidicektik, ama yalan oldu, kuyruk 200 metreyi bulunca biraz bekledik, sonra vazgeçtik. Yarın asıl odama taşınacağım, zira bugun mobilyalarım gelmiş. Taşınmak için alışveriş merkezinden alışveriş arabası çarptık, taşıdıktan sonra geri iade edicez valla :D.

Günün lafı (ismini bilmediğimiz bir türk arkadaştan geliyor) : "Beyler ben Türk'üm, ona göre,lütfen..."

Cumartesi geceleri ...

2008-08-28T03:23:37+00:00

Önceki akşam partide koptugumuz için ve bazı sebeplerden dolayı, cumartesi günü 1e kadar uyudum. Sonra toplandık tayfayla gene, ikeaya gittik. millet eksiklerini tamamladı, sonra gigantene gidip, 150 krona kahve makinası, 100 krona da speaker aldım. Akşam da dışarı çıkmak için evlere dağıldık. akşam da arkadaşların tavsiyesiyle, chaplins bara gitmek için, merkeze indik, ama orayı begenmeyıp, patricia'ya gittik, ama orayı da begenmeyip, chaplins2e geri donduk. Giriş 120 kron, içerde içkileri sormayın, kazık. 2 ye kadar takılıp geri donduk. Guzeldi, fena deildi. Geç vakit eve donduk.

Günün Lafı (valeria'dan) : "In Bari, yeah i know, but in Roma, no, i'm sorry"

Şehri keşfetmeye devam...

2008-08-27T01:55:53+00:00

Bugun rektör beyin konusmasını dinlemek üzere okula gittim. Adam gayet cool bi tip, süper, konuşmalardan sonra bazı tanıtımlar oldu, ardından da standlar açıldı. Standlar öğrencilerin aktiviteler hakkında bilgi edinmesi için kuruluyo burda. World class gym, öğrenciler için indirim yapmış, ona üye olduk, rafetle. Sınırsız, herşey dahil, hergun giderim artık. Ardından da gemi müzesine gittik, müzeye girmedik tabi ki, ordan yardırma yöntemiyle şehri turladık, aramıza 1-2 türk arkadaş daha katıldı, orası burası derken, H&M'e girdik. Mont lazımdı bana, soguk havalar için, baya kalın bişi aldım, 500 krona(~100 ytl). Sonra da emrelere gidip noodle yedik. Sonra eve gelip fm yardırdım. Yarın resmi kayıt olucam okula, çok heyecanlıyım, ders programı falan belli olucak, hadi hayırlısı...

Günün Lafı (yine Bulut'tan) : "Rafet her zaman tuş olur"

Fotolar : tıklayın...

Hala asıl odama geçemedim...

2008-08-27T01:44:07+00:00

Bugun 12 gibi kalktım, az fazla uyumuşum. Accomodation office ile konusmak için okula gittim, konuştum da, ama onlar pek sallamadılar yine. ben diyorum bu 3. kere bu sebeple buraya gelişim, odamızda mobilya yok, yatak yok, fırın bozuk, bi bakın diyorum, adamlar "Okey, we gonna check it again, and we'll call you back" diolar, hala yok piyasada. Odacı dayıyı bi denkgetirirsem zaten. Neyse, ardından orcun ve umutla karşılaştım, kutuphanede birer kahve içtikten sonra, Aisec standına gittim, orda bi turk arkadaş çalışıomuş, anlattı falan, uye olucam aisece, ayrıca orda çalışma imkanı da doğdu, bakalm nasip. Ardından mini şehir turu attık umut+orcunla. Nişantaşı ayarında bi semtte kahve fln içtik, baya güzel yerler. Foto çekilmeyi unutmusuz o derece. Ardından akşam 7 gibi Kistaya dondum, o da ne. Alışveriş merkezinde(Galeria) bi kalaalık, herkes biyere bakıo, meğersem birisi düşmüş, buyuk ihtimal intahar. Galeria'nın ustundeki yurtların camından atlamış, tavandaki camları kırmıs, Mcdonald'sın onune düşmüş. Bakamadım valla direk kaçtım. Burası boyle, intihar oranı cok yuksek(miş). Iranlı providerimin interneti ile nette dolaşıyorum, yarına işler var...

Pazar günü piknik günü...

2008-08-25T00:28:03+00:00

ISS (International Student Services) bizim gibi dısarıdan gelen öğrencilerin aktivitelerini yapan kurum. İşte butun partileri gezileri falan bunlar duzenliyo. bugun de piknik düzenlediler. Biz de markete gidip, bira çerez, meyve fln fıstık aldık, gittik. 4 futbol sahası büyüklüğünde, koskoca, yemyeşil bir alan. Heryer çim, ve futbol kaleleri var. International grup, orta yere oturmus, oyunlar, muhabbet falan. Açık hava, futbol + bol bol voleybol, felaket çarptı benı yaa. Bol bol geyik yaptık, foto çekildik, balonlara baktık derken akşamı ettik. Bol oksijen çarptı galiba, elim yuzum kızardı, bi ilaç içiyim de yatayım bari.

Günün lafı, Bulut'tan : "Kılıçlar Çarpışmasın".

Fotolar : Tıklayın...

International Dinner ve devamı...

2008-08-24T23:17:38+00:00

İranlı yan komşularım, doğalgazı keser gibi interneti kestikleri için düzenli internetim yok, o yuzden düzenli yazamıyorum. Neyse, 22'si yani cuma gunu, sabah erken kalktım migration office'ye gittim, oturma iznimi aldım, tax office falan işleri hallettikten sonra eve dondum. Akşama sadece master öğrencileri için düzenlenen yemeğe (Swedish Dinner) katıldık. Öğrenciler, kendi ülkelerinden gelenlerle masalara oturduğu için, biz de türk masası yaptık. KTH öğrencileri yerel müzikler çaldılar, isveçe özgü yemekler yenıldı içkiler içildi. En çok eğlenen masa da bizdik, delirdik resmen. Her ülkeye marşlarını söylettiler, biz de 10. yıl marşını soledik. Derken herkesin kafalar güzel olmaya başladı tabi. Yemegin ardından yan tarafa, diskoya geçtik, burda da international party vardı. Biralar 15 kron, sudan ucuz. Dj de sağlamdı baya, saat 3'e kadar da burda coştuktan sonra son metroyla, uyuyarak evlere döndük. Foto makinamı yanıma almadıgım için, ben foto çekemedim, ama çeken arkadaşlardan alır almaz buraya koyucam, söz.

Günün lafı, Fatih'ten : "Loser tribi"

Fotolar : Yakında...

Pixlr : Online Image Editor

2008-08-24T14:44:21+00:00

Photoshop internette!

Demek istediğim şudur ki photoshop kurmanıza gerek kalmamış artık onu da internetteki uygulamaların arasına almışlar. Photoshop demeyelim de türevi diyelim: Pixlr. Hatta gelişmiş Paint desek daha doğru olabilir.

Bence müthiş bir uygulama olmuş. Tam bir photoshop muadili. Üstelik ücretsiz! Tabi sınırlı seçenekleriniz var. Kayıtta sadece JPG ve PNG seçenekleri var mesela. Bunun dışında efektler pek yok. Ama görsellik ve hız açısından çok başarılı. Arayüzü çok hoşuma gitti. Henüz betaymış. Belki tam sürümde .psd olarak bile kaydetmemizi sağlarlar ne güzel olur değil mi : )

Pixlr, kısaca güzel mi güzel bir resim düzenleyicisi : )

Sitenizin istatistikleri ve ziyaretçi artışı

2008-08-24T14:12:25+00:00

Dayanamadım bir şeyler yazayım dedim.

Sitenizin istatistiklerini tutmak için barındırma hizmeti aldığınız şirketin programlarını kullanarak sağlıklı sonuçlar alabilirsiniz. Sunucunuz Linux ise Cpanel üzerinden birçok seçenek çıkıyor benim sunucumda. Plesk kullanmadım ama onda da vardır muhtemelen.

Bunun yanında istatistikleri tutmak için Google Analytics‘i kullanabilirsiniz ki şiddetle tavsiye ederim. Google Analytics ile gelen ziyaretçilerizin sayısını ve hangi saatlerde ziyaret edildiğinizi öğrendiğiniz gibi ziyaretçilerinizin bilgilerini de alabilirsiniz. Bu bilgiler arasında tarayıcı istatistikleri (firefox, ie, vs.), işletim sistemlerini (linux, windows vs.) ve hangi ülkelerden hangi illerden geldikleri gibi bilgilere de ulaşabilirsiniz. Bunlar hedef kitlenize ulaşıp ulaşmadığını kontrol etmeniz açısından son derece önemlidir. Google Analytics hesabınızı Google AdSense ile birleştirip, hedeflerinizi belirleyerek çalışma yapabilirsiniz. İstatistiklerinizi PDF olarak istediğiniz e-posta adreslerine istediğiniz aralıklarla gönderme özelliği de gayet güzel. Analytics’in anlatılacak çok şeyi var aslında. İnceliklerini bir başka yazımızda anlatırız artık

Sitenizin şu andaki popülerliğini ve sıralamasını öğrenmek için SiteBilgi.net adresini kullanabilirsiniz. Bu site aslında ziyaretçileriniz artırmak için neler yapabileceğinizi gösteriyor. Verdiği istatistikler şunlar:

Google PageRank: …

Alexa Sırası: …

Google Backlink: …

Yahoo Backlink: …

DMOZ kaydı: …

Blograzzi Sırası: …

Technorati Sırası: …

Del.icio.us linkleri:

Buradan anlıyoruz ki sitemizin popülerliğini etkileyenler bu istatistikler. Google’da üst sıralarda çıkmanızı etkileyecek olan değerler.

Google PageRank sitenizin kalitesini 0-10 arasındaki bir değerle ölçüyor. Mesela iyte.edu.tr nin değeri 7. İyi bir değer. Bu sitenin değeri ise şimdilik 0 -yazıyla sıfır O da normal tabi

Alexa sitenizin dünyadaki siteler arasında kaçıncı sırada olduğunu gösteriyor. Kendi sitesinde daha ayrıntılı sıralama işlemi yapabilirsiniz. Bölgeye göre, dile göre, konuya göre sıralamaları görmek mümkün.

Google Backlink, diğer sitelerden sizin sitelerine verilen bağlantı sayısı. Mesela BanaDersVer.com‘da ben kendi siteme link versem benim sitemin değeri yükselir, yani Google PageRank’i. Bunun etkili olabilmesi için size bağlantı veren sitenin Google PR’sinin yüksek olması gerekmekte. Bu sayede Google’da üst sıralarda çıkmayı başarabilirsiniz.

Yahoo Backlink yine aynı şekilde üstte anlattığım gibi.

DMOZ sitenizin kategorilere ve dillere göre dizinlenmesi hizmetini veriyor. Arama motorlarının da buradaki kayıtlara bakarak sıralamaları düzenlemesi burayı siteniz için önemli hale getiriyor. Burada yer edinebilmek için BanaDersVer.com ile başvurmuştum ama sonuç çıkmadı. Zaten söylediklerine göre birkaç ay sürebiliyormuş onay işlemleri. Çünkü 3-5 insan milyonlarca siteyi dizinlemeye çalışıyormuş.
(açılımı directory mozilla imiş - kaynak eksisozluk)

Blograzzi, günlük (blog) yazarları için çok yararlı bir site. Daha dün test ettim onayladım. Arama yaptım Google’da hemen Blograzzi bağlantım çıktı.

Technorati de Blograzzi gibi günlük yazarları için bir site.

Del.icio.us da günlük yazarları için bir site. Günlük sitelerini kategorilere, etiketlere göre görmek mümkün.

İşte bütün bunlar SEO yani Arama Motoru Optimizasyonu (Search Engine Optimization) ile birleşince, ziyaretçileriniz mutlaka artacaktır ve ayrıca sitenizi Google’da ilk sayfada görmeniz mümkün SEO için bir başka yazımı bekleyiniz

Anlaşılamayan ziyaretçi artışı

2008-08-24T12:18:29+00:00

Bu aralar reklam yapmama ve uğraşmama rağmen BanaDersVer.com ve gun.iyte.org’un istatisliklerinde anlayamadığım bir artış var hadi hayırlısı Yani Google Analytics‘e güveniyoruz da öyle diyoruz.

Bu demek oluyor ki kendi GÜN’lüğüm biraz daha kişisellikten çıkarmalıyım. Dersleri anlatmaya başlamalıyım Ama tatil vakti şimdi haftaya başlarım artık

Murat ve Ali’nin ipiyle kuyuya inmek

2008-08-23T20:08:42+00:00

Ben hani bugün Fethiye’de olacaktım ya olmadı Kuşadası’nda oldum!

Dün dediğim gibi çıktım sahile. Mert’le otobüs bekliyoruz. Gelen giden yok. Aradım tur şirketini e otobüs nereden alacak falan filan sordum, kadının cevabı net : e sizin otobüsünüz yarın. Sinirden gülmeye başladım komik çünkü çok komik! 5 tane adam (Mert, Ali, Murat, Didem ve ben) o otobüsü bekliyordu. İyi ki aradık da öğrendik! Şaka gibiydi öğrenmemiz. Tabi biletleri alan Murat ve Ali’nin ağzına sıçtık Mert’le. Neyse bari bir şeyler yapalım deyip Kuşadası Aqua Center’a gidelim dedik. Ayarladık falan neyse işte. Bir şekilde bir şeyler yapmış olduk yine iyi ya, dayaklık ya bunlar ya! İnsan bilete bakmaz mı? Hadi bakmadın bileti alırken konuşmaz mı insan ya? Hey allam ya!

Daha bu adamlarla Marmaris’e tatile gideceğiz diyoruz bakalım ya hayırlısı! Ama bundan sonra kendi işimi kendim görürüm arkadaş, ne bu çektiğimiz rezillik

Neyse bugün geçen sene düştüğümüz gibi yine Murat’la ters geldik Kara Delik’te. Ama asıl Ali ile Murat’ın düşüşü fenaydı

Ufak tefek sıyrıklarla denizle havuzla bitirdik günü ya yanıklarım var şimdi hadi bakalım nasıl uyuyacağız

Tatil zamanı

2008-08-22T18:03:25+00:00

Sonunda tatil yapıyorum!

Dün başladım sayılabilir aslında. Denizli’deydim. Çok güzel bir GÜN’dü Birazdan da çıkacağım, Fethiye’ye yat turuna gidiyoruz, Mert, Murat, Ali ve Didem’le. Pazartesi de üç günlüğüne Marmaris’e falan gideceğiz inşallah. Ali arabayı alacak, Murat ve Emre belki de Tufan gelecek. Uyuz Natan’ın tatil yapası yokmuş ama Çeşme’ye gidesi varmış, it! Mert’in de garibim stajı var, yaz okulu da yazık okulu olmuş. Şanssızlık abi ya.

Neyse okul açılıncaya kadar bir dinleneyim stres atayım da gelince deliler gibi çalışırım değil mi canım benim?

Aslında bu sitede yapmak istediğim çok şeymiş onu farkettim de zaman yok be. Baksana sol tarafa o kadar ders yazmışız anlatacağız diye Neyse bakalım belki bir zaman hafif hafif yaparız

Artık ünlü biriyim

2008-08-22T09:30:11+00:00

Harç ve katkı kredilerinin geri ödemeleri için Kredi ve Yurtlar Kurumu’nun sitesini girdim, ordan burdan bakarken “Yurtlardan Görünümler” bağlantısı ilgimi çekti, bir göz atayım dedim. Urla yurdunun görüntülerini incelerken bir baktım ki ne göreyim, anna ben Yurtta Alperen’le kaldığımız odada çekilen fotoğrafı koymuşlar. Nerede yayınladığını görmek isterseniz buraya tıklayın. İşte beni meşhur eden fotoğrafım:

Stockholmu tanıyalım...

2008-08-22T00:44:42+00:00

Bugun sabah erken kalktım yine, 8.30 da, duş alıp çıktım hemen. Metroda arkadaşlarla buluştuktan sonra, main kampuse gittik. Yurttaşlık ve şehirle ile ilgili (civic issues) seminerine katıldık. Nasıl personal id alabileceğimizi, banka hesabını nası açtırmamız gerektiğini, otobus ve öğrenci kartlarını... herşeyden bahsettiler. Onun ardından, gittik bi kebabçı bulduk, konya kuludan bir aile, misler gibi yemegimizi yedik, memleket hasreti giderdik. Ogledensonra 2 de de, şehir turu vardı. Toplandık 10 kişi, başımızda da sevgili guidemiz, ISS başkanı Oğuzhan, çıktık yola. Ora senın bura benım, baya tanıttı anlattı, yedik içtik hoş vakit geçirdik. Özellikle orçun ve rafet eşliğinde yaptığımız geyikler efsaneydi.(Sorunuz:Kraliyet tohumu) Bilyonlarca da foto çektik haliyle. Aşağıda linkte mevcuttur kendılerı. Sonra da Lidl'a gidip alışveriş yaptık. Mc'de yemek yedikten sonra 10 gibi eve dondum. Ölü gibiyim, ayaklarımı hissetmiom, direk yatıcam. Yarına iş çok...

Fotolar : Tıklayınız....

Hazırlık Sınıfındaki büyük başarım :)

2008-08-21T14:34:54+00:00

Üniversiteki hazırlık okuduğum yıl (2002 - 2003) baya eğlenceli geçmişti. Günlerden bir gün bir ilan gördüm, Writing Competition ! Konu hatırladığım kadarıyla “Eğitim sistemi” gibi birşeydi. Ben de bir katılayım nolacak gazıyla eğitime ve hocalara verip veriştirdiğim berbat ötesi bir yazıyı karalayıp verdim. 1-2 iki hafta aşağıdaki duyuruyu görünce şok olmuştum: Dördüncü olmuşum ! Neyse gittim Ros hocayı ziyaret ettim. Yazdığım yazıyı geri verdi, tabii hatalarımın belirtildiği kırmızı yazılara dolu olarak. O kadar ki kırmızı yazılar benim yazımın neredeyse 2-3 katı kadar Sağolsun, ödül olarak büyük boy bir çikolata verdi. Tabii ben merakımı yenemeyip sordum. Bu kadar hataya rağmen nasıl dördüncü olmuştum? Cevap net ve şok ediciydi: Yarışmaya dört kişi katılmıştı. :D

Kistada ilk günler...

2008-08-21T01:50:21+00:00

Kista, banliyöde küçük bir yer, ilçe kıvamında. Burası yabancıların konaklaması için yapılmış, bu sebeple çok yabancı var, özellikle çin istilası mevcut. Ayrıca türbanlı teyzeler görmek de mumkun. Şehir merkezine ulaşım metro ile sağlanıyor, o konuda bir sıkıntı yok. Benım bölüm burada oldugu için bana avantajlı geliyor ama main kampuse gidecekler için pek sayılmaz. Kistada hayat Galeria denen alısveriş merkezınde yaşanıyor, ancak burası çok pahalı. 3 gün dısarıda yemek yedım ve resmen batıyorum. Bu yemek işine çare bulmak lazım. Galeria haricinde eriksonun binaları ve universite binaları mevcut, kalanı da ev zaten :).

Gelelim ilk 2 günde yaptıklarıma. Dün oda arkadasım Bulut geldi, odasına yerleşti, ben hala geçici yerde kalıyorum, çünkü orjinal odamda yatak yok, burası da fena deil, idare eder yanı. Dün o işlerle ugrastık, onun dısında Galeriada magazalara yastık ve battanıye bakmaya gittik ki gitmez olaydık. Bir yastık 500 kron (yaklaşık 100 ytl), battaniyeden bahsetmek bile istemiyorum. Almadık, ikeaya gitmeye karar verdik.

Bugun ise sabah erken kalktım, duş falan derken evden cıktım, Bulutla buluştuk ve main kampuse dogru yol aldık. Kampusu bulmamız zor olmadı ancak baya büyük biyermiş onu anladık. Hoşgeldiniz yazısını görünce de gururum okşandı biraz.. Orda emre ve rafetle tanıstık. Yemek faslından sonra, student union'un onune toplandı herkes, ve kampus turu basladı. Rehberler bize kampsu tanıttı, o tanıttıkca biz çoğaldık, aramıza başka türkler katıldı. Türkçe konustugumuzu gören katıldı, 15 kişi fln olduk. Kampus turunun ardından barbekü vardı, ona gittik, Türk masası yaptık, muhabbet falan. Biraz orda takıldıktan sonra, ikeaya gitmek için yola cıktık. Otobusun kalkacagı yeri bulmamız cok zor oldu, ama en sonunda ikeaya ulastık. Felaket ucuz biyer, 5 krona tabak canak aldık, tencere tava ne arasan, yastık yorgan çarşaf.. Seti tamamladık ve toplam 600 kron falan tuttu (Galeriada bu paraya sadece yastık alabiliosun, hesap et..). Onları yuklendık ve eve geldik, tabı yagmur yagıyo, ben beyaz ayakkabı tişört dısarıdayım, çamur oldu heryer. Neyse eve geldim, bi de ne göreyim? Geçici odaya arkadas vermişler, iranlı bi cocuk. Az onla muhabbet derken, blog yazmaya karar verdim, işte oyle. Yatagımı da yaptım, süper oldu, artık uyunur...

Bugunun fotoları için tıklayın...

AALMED.org.tr

2008-08-19T13:42:57+00:00

Sevgili Atakentliler,

AALMED.org.tr adresi şu anda yayında olup en kısa zamanda yenilenmesi gerekmektedir. Bu iş için uğraşacak biri olması lazımdır ki site kendi kendine yenilenememektedir. Kısacası görevimi komple devredeceğim birini arıyorum. Bi’ elin atın be!

Sunucu değişikliği sebebiyle açamadığımız siteyi bugün açtım. Kurulmuş Joomla’yı çalıştırmak çok zahmetli ama ya sıfırdan kursan daha iyi Tabi 300 tane üyen yoksa! Joomla 1.0.x serisi yüklü sistemde. 1.5′e geçmeye geçmeye gerek yok ama SEO yapmak lazım ayrıca sistemi yeniden kurmak şart üyelerin Türkçe karakter ve giriş sorunu bulunmakta. Bunları buraya not ediyorum da bir ara düzeltirim ya da düzeltmem sıradaki görevli düzeltir

O değil de bir hani bi’ Mezunlar Günü vardı n’oldu ona ?

Sonunda muradıma erdim

2008-08-19T03:07:02+00:00

Ve evet, aylardır beklenen yolculuk bugun son buldu, ve artık stockholdeyim. Uzun süredir bloga yazı yazamıyordum, çok gergin ve stresli günler geçirdim, o sebepten, şincik hepsini anlatacağım.

Tatilleri yaptıktan sonra, agustos ayına da girdikten sonra, oturma izninin gelmeyişi, üzerimde ister istemez bir stres yarattı. Hergun konsoloslugu arıyodum, ama bi cevap yok. Son haftaya girilirken (10 agustos ve sonrası) bir karar aldım, eger 11 agustos pazartesi günü gelmezse bu oturma izni, ankara gidip, geçici turist vizesi alıcam, onunla gidicem. Neyse pazartesi oldu, oturma izni yine yok, tam ankaraya bilet alıcakken, Turgut'un soledigi bi laf geldi aklıma... "Yunan konsoloslugunda tanıdık var..". Aradım turgutu, ayarladı arkadasını, belgeleri ve parasını salı gunu yolladık, çarşamba günü alıcam şengeni.

Çarşamba bindim arabaya, çıktım yola, once iyteye ugradım, işim vardı az, iyteye girer girmez, insan Tugkan hocayla mı karsılasır, allahın işine bak sen :). Neyse orda hallettikten sonra alsancaga konsolosluga geçtim, aldım vizemi krallar gibi, en multisinden şengen. Sonra şirkete ugradım, helallik aldım bizimkilerden, ayakustu foto bile çekildik. Sonra muglaya dondum, geceleyin...

E şimdi bizde stres biter mi? bitmez, mesele şu, yunan şengeni ile avrupada serbest dolaşabilmek için, önce yunanistana giriş yapmak gerekiyomuş die bişiler duydum falan. Al başına belayı. Düşün düşün, cıkmıo aklımdan, ya ulkeye almazlarsa, ya geri gonderirlerse...

Bunları düşünürken, dedim bi akraba ziyareti, perşembe günü burdura gittik, anneanne dayı teyze hepsini gordukten sonra bi umut oturma izni cıkar die ankaraya gittim,perşembe gecesi bindim, cuma sabah ordayım. Konsolosluga gittim, olumsuz, yok bişi, aynen geri dondum burdura. Cumartesi gunu de muglaya donduk geri, başladım eşya toplamaya...

Pazar akşamı 21.15 te mugladan bindim otobuse, sabah 10 da istanbuldayım. 11 de havaalanında oldum, ablam geldi karsılamaya, tam checkine gidiom, cart telefon, oturma izniniz gelmiştir, gelin alın die. Tabi iş işten geçmiş artık, ben dedim oturma iznini ordan alırım, gidicem. 14te bindim ucaga geldim, tabı butun yok 3bucukla geçti. pasaport kontrole dogru giderken, artık uc noktadayım, neyse verdim pasaportu, baktı, 1-2 soru sordu, neden sengen aldın dedi anlattım derdimi, bam onayladı, geç dedi. ohhhh çekmişim bi, koşa koşa girdim valizi almaya...

Valizi aldım, hayal kırıklıgı 1. Valizin surume aparatı tamamen parçalanmış, 35 kiloyu kaldırmak zorunda kaldım butun yol. Tabi ki istanbuldan geldigimiz için, bütün valizdekileri didik aradılar tekrardan, kaçakçı tipi var ya bizde anasını satem. Hepsini boşalttı, bakıo bu ne bu ne soruyo, bi cevap verirdim ama neyse diom. Ordan cıktım, karsılama ekibini buldum fln, onlarla az muhabbet ettikten sonra, otobuse bindim, kalacagım yer olan kistaya gittim. Indım otobusten, güç bela anahtarları alacagım yeri buldum ama, ellerim kollarım koptu valizden. neyse alsım anahtarımı taksiye atladım, mekana gittim. Odayı buldum güç bela, kapıyı bi açtım, bir de ne goreyım, içerde 2 tane tip, diyolar ki burası bizim oda. Neyse geri gittim anahtarı aldıgım yere, onlar geldiler bakmaya, harbiden oyle, hem benım hem de onun anahtarı aynı odayı açıyor, ama kontratlar farklı. Bana idareten başka bir kontrat imzalattılar, ve başka bi odaya aldılar, bunrası da guzel, 2 katlı şirin biyer. Bi de gaz dayı buldum, yurdun elemanı, patlak lambaları değiştirttim, yenı yatak aldırdım odaya. Yandaki odada iranlı cocuklar kalıomus, saolsunlar bana bugunluk ınternete sagladılar (komşuyuz diye, internet normalde paralı). Oda boş tabı hiçbişe yok. ne yastık ne yorgan, ne tabak ne canak.. Açlıktan bayılmamak için gittim hemen burgerkingde attım bişiler. Yarın dev alışveriş yapıcam. Dısarıdan yemek yok artık :D. Para değerli. Kista hakkındaki görüşlerimden de yarın bahsedicem, bugun cok yoruldum az yatem uyuyem...

Dip ve önemli not : Bugun stockholmdeki herkesin bana garip garip bakmasının sebebi şort ve tişörtle geziyo olmamdır, başka bir sebebi yoktur umarım. Millet bereyle falan takılıo. Hava 15 derece ve yagmurlu :(

tatil falan…

2008-08-18T21:32:58+00:00

cuma günü biten stajın ardından mutlu mesudum artık : )))

haftasonunu memlekette geçirdim. üzümler de oldu artık, herkes kesiyor kurutuyor. bizimkilerin kesilmesine biraz daha varmış ama. salkımlar güzel ama yedim yani tatlı tatlı : ) bugün döndük annemle babamla beraber.

bugün dinlendim güzel ya oh misss! yarın da dinleneceğim. eğlencelik bir şeyler ayarlayabilirim belki.

perşembe de tatile kaçıyorum sonunda! gerçi mert, natan ve ali gelemeyecekmiş ama ben emre murat gideceğiz. didim’e gidelim demiştik ya sonra da kuşadası fikri çıktı. belki haftasonu da bizimkiler gelir bir yat turu yaparız olmadı. kuzen kalmış geçen hafta bir otelde 20 ytl kahvaltı dahil. gayet uygun ya. neden olmasın? belki bir pansiyon veya yazlık da olabilir. kısacası kalacağımız yer belli değil.

eh işte son fikirler planlar böyle. bakalım neler olacak her an değişebilir

The Conflict Between Russia and Georgia

2008-08-18T18:22:04+00:00

The Conflict Between Russia and Georgia, you can see it here!

Kapımıza yazımızı astık.

2008-08-17T08:17:54+00:00

Çok şükür dün (15 Ağustos 2008) sözleşmemizi ve anahtarımızı aldık, kapımıza şirket ismimizi astık. Tarihi bir andı, bir ara gözlerimiz dolu dolu oldu :D. Bu arada mühendisliğin temel kuralı olan yedeklemeyi atlarayak bazı güncellemeler yaparken veritabanının bir kısmını uçurdum Yazıları geri getirdim ama 1 Ağustos’tan sonra yazılan yorumlar gitti, yorum yapan arkadaşlarımdan özür dilerim.

İşte ben ve kapımız:

Resmi büyütmek için üzerine tıklayınız.

Şirketimizin kuruluşu

2008-08-16T11:15:39+00:00

Bugün Alperenle uzun zamandan beri hayalini kurduğumuz şirketin resmi işlemlerini başlattık. İmzaları attık. Şirketimizin ismi Beyaz Piramit Bilgi Teknolojileri Bilişim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi. Adıyla büyüsün, inşallah önemli işlere imza atar, kalıcı olabiliriz.

Otobüs Eylemimiz

2008-08-16T08:41:05+00:00

Bu aralar anılarımı yazıp duruyorum, emekli paşa gibi Yazmışken öğrenim hayatımdaki çok önemli olaylardan biri olan Otobüs eylemini de kayda geçireyim dedim. Anı mahiyetli dursun bir köşede

1- Bu otobüs isteme-vermeme durumları düne-bugüne değil, bu yerleşkenin ilk kurulduğu yıllara kadar uzanmaktadır. Ben 2002 yılında bu okula başladığımda “seneye otobüs gelecek” deniyordu, yani durum kronik. Okul yönetimimizin ise bu konu için yoğun çaba harcadığını, Rektörümüz Prof. Dr. Zafer İLKEN’in ve önceki Rektörümüz Prof. Dr. Semra ÜLKÜ’nün bizzat belediye başkanlarıyla (rahmetli Ahmet Piriştina ve Aziz Kocaoğlu) görüştükleri, sorunu en açık ve yalın haliyle ifade ettiklerini biliyorum. Herhangi bir öğrenci konseyi arşivi olmadığı için daha önceki arkadaşlarımızın çalışmaları hakkında kesin bir bilgim yok.

2- Yönetimde bulunduğum 2007 Nisan ayında okulun bu çalışmalarının öğrenci tarafını hareketlendirmeye karar verdik ve bu amaçla Belediye ile görüşmelere başladık. Amacımız okul yönetiminin talebini, “bakın öğrencilerden de talep var” şeklinde güçlendirmekti. Ayrıca iyte.net’in kurulduğu 2005 nisanından beri konunun her daim güncel kaldığı açıktır. Bu da bizi öğrenci desteği konusunda umutlandırıyordu.

3- Yaz tatili muhtelif zamanlarda kimi zaman tek tek kimi zaman da beraber gittik Gürhan’la Eshot ve belediyeye. Kaç defa o kapıdan kovalanırcasına gönderildiğimizi hatırlamıyorum.

4- Biz bu çalışmaları yaparken belediye bombayı patlattı, 09-07-2007 günü 735 Mordoğan - F.Altay seferlerini başlattı, umudumuz taban yaptı, Mordoğan’a var da İYTE’ye yok mu?

5- iyte.net tartışmaları ve bizim belediye-İYTE arasında mekik dokumamız arttı…

6- Tartışmalar uzadı gitti, “öyle olurdu böyle olurdu” denirken “korkaklık, cesaretsizlik vs” ile kolayca itham edilen bizlerden o güne kadar telaffuz edilmemiş ve İYTE tarihinde görülmemiş bir öneri geldi:
16-07-2007 tarihinde

“Bence şu an tartışmamız gereken 2 Ekim sabahında otobüs yerleşkenin içinden hareket etmezse ne yapacağımızdır. Örneğin belediye önünde oturma eylemi yapsak kaç kişi gelir?”

dedik…

7- Tartışmaların alev katsayısı arttı, “olurdu olmazdılar”, “belediyeyi basalım”a kadar ilerledi… Katılım tartışmalara ve bana söylenenlere göre yüzbinleri(!) aşıyordu, o zaman 17-07-2007 tarihinde biz de dedik ki:

“Eğer otobüsün gelmeyeceği belli olursa okulun açıldığı ilk cuma yani 6 Ekim 2007 günü valilikten gerekli izni alıp eylemimizi yapalım. Ancak her ne kadar katılımın yoğun olacağı söylense de 13 Mayıs 2007 Cumhuriyet Mitingi’ni de hiç unutmadım. Bilenler bilir, bir körüklü otobüs dolusu insanla yola çıkıp bir kısmının indikten sonra metroya yönelip gitmesini… Neyse bu sefer de umutsuz olmamalı, tüm İYTE’nin destek vereceğini hayal etmeliyim sanırım.”

8- Günler geçti, anket yaptık, katılanların %14′ü eyleme hayır dedi, 01-09-2007 günü

“1- Konsey Başkan yardımcısı ve Fen Fakültesi temsilcisi arkadaşımız Gürhan Özsamancı, geçtiğimiz günlerde yeni Eshot Genel Müdürüyle görüştü ve 20 Ekimden sonra yeni otobüslerin geleceği bu nedenle de 1 kasımda otobüs koyacakları haberini aldı. Eylül ayı içersinde tekrar görüşmeye gideceğiz. Bu nedenle eylem tarihini kaydırabiliriz.
2- Eylem yapılacak olursa İYTE’ye yakışır biçimde olmalıdır, bir şeyler yakmak ya da olay çıkarmak bize yakışmaz ancak eylemi ulusal basına da duyurmak,
İzmir milletvekillerini çağırmak, meslek odalarımız ve sendikalarımızın da desteğini alarak yapmak iyi olacaktır.
3- Muhtemel eyleme katılmak istemeyen arkadaşlarımızın kendi kararlarıdır, bize düşen sadece saygı duymaktır.”

dedik.

9- Belediye devamlı sözler verdi, bizi atlattı, kandırmaya kalktı.

10- Eylül’ün son günlerinde açılış töreniyle beraber kütüphane açılışının da yapılacağı söylendi, belki başkan gelebilir dendi, konsey adına ben konuşacaktım.

11- Başkanın geliş haberi bizi umutlandırdı, bu iyiye işaretti, başkan iyi haber verecekti…

12- Konuşmayı ona göre hazırladık, içeriğini yazma gereğini duymuyorum zaten forumda bulabilirsiniz…

13- Başkanın, bakanın, valinin gözünün içine bakarak otobüs istiyoruz dedik, başkan başını salladı. Artık “tabii vereceğiz” anlamında mı yoksa “daha çok beklersiniz” anlamında mı dedi çözemedim.

14- İşlem tamam sayılırdı, başkana gereken mesaj verilmişti, salonda alkış da talebimizi güçlendiriyor, meşrulaştırıyordu.

15- O hafta planladığımız eylemden vazgeçmiştik, ne de olsa başkan ayağımıza gelmiş, bizi dinlemişti, bundan iyisi olamazdı. Kasımda artık otobüsümüz hazırdı. Son senemde en azından 3 yıldır yapmaya çalıştıklarımın karşılığı olarak otobüs hediye gibi gelecekti.
16- Ama işler hiç de iyi gitmiyordu, ses seda çıkmıyordu, başkanla tekrar görüşmek istedik. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler. Aradık, randevu istedik vermediler… En sonunda basın danışmanını aradım, bizzat tehdit ettim, ya randevu verirsiniz ya da 1000 kişi ile kapıya dayanırız dedim. “Başkanın bilgisi dahilinde çalışmalarımız sürüyor” dedi. Metanetimizi kaybetmedik, bekledik, uğraştık, insanlar bize güvendi, çalışma zorundayız dedik, devam ettik.

17- Artık belediyeden kimse ile görüşemez olmuştuk, “Başkanın bilgisi dahilinde çalışmalarımız sürüyor” dendi hep. Sabır taşmıştı, eylem kaçınılmazdı…

18- Eylem için düğmeye bastık,gün 9 Kasım 2007 Cuma idi. Sağolsun Onur Adsay bu afişi hazırladı.

Araçlar ayarlandı, konsey üyeleri derslere girmiyor, lablarını sallıyor, projelerini es geçiyor, belki de mezuniyetlerini yakma, sene uzatma pahasına bu iş için uğraşıyorlardı, hedef 500 kişiydi, aslında bir hayaldi…

19- Bir gün önce toplantı yapıldı, yapılacaklar konuşuldu, amaç dilekçeleri tek tek vererek belediyeyi kilitlemek, sesimizi duyurmaktı, o toplantı da konuşulduğu gibi pankart açılmayacak, slogan atılmayacak, grubun kışkırtılmasına mani olunacak, İYTElilere yakışır bir şekilde “kırıp dökmeden” adli bir vukuat çıkarmadan iş halledilecekti.

20- O gün 8 kasım günü sayısız kez telefonum çaldı, eyleme katılmak isteyenler, neden yaptığımızı soranlar, destek verenler, köstek olanlar, tehdit edenler…

21- 9 Kasım sabahı okula geldik, neredeyse tüm okulu gezdim, bana “geleceğim” diyenleri topladığımda 350′yi rahat aşıyorduk. Yola çıkma vakti geldi, “Abi İzmir’e bu arabayla gelsek de eyleme katılmasak”lar, “2.5 lira versek olmaz mı”lar birbirini kovalıyordu. 3 otobüs yani 150 kişiyi dolduramamıştık. Son anda gelmek isteyenler olur diye yerleşkeyi tavaf ettik.

22- İYTE yine beni yanıltmamıştı, hesapları 150 kişiye göre yaptığıma kızan arkadaşlarımı anlamışlardı…

23- Eyleme gittik, yolda Gürhan’ı aradı, edilen tehditten bahsetti, “eylem yaparsanız başkan çok kızar”. Gürhan güldü, “başkan kızarmış” dedi. “Kızarsa kızar” dedik.

24- Meydana indik, bizimki kadar bir grup çok şükür oradaydı, sayımızı 200′ün üzerinde tahmin ediyorum. İndik belediyeye yöneldik, tabii önceden istihbarat alan siviller oradaydı, üniversite masasından olduğunu söyleyen bir başkomiser bizi çekti ve sordu neden geldiğimizi… Bizde anlattık, otobüs dedik, dilekçe dedik vs. Polisin tavrı netti, bu kadar kalabalık belediyeye giremezsiniz, zorlarsanız grubu dağıtırız, sorumluları da alırız. Tabii orada bazı İYTEli arkadaşlarımızca uygun görülen hareket bizim polisin üzerine yürüyüp “ne diyon lan sen” dememiz, önce onu sonra çevredekileri tartaklayıp belediyenin camını çevresini indirmeniz için çağrıda bulunmamız daha sonra da belediyeyi basıp yağmalamamız olmalıydı. Ancak bir çok büyük bir korkaklık eseri olarak eylemi oturma eylemine çevirdik ve muhtemel sorunları kendimizce bertaraf ettik. Basın açıklamamızı okuduk:

Bir devlet üniversitesi olarak 1992 yılında kurulan ve 1998 yılında bugünkü yerleşkesine taşınan İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, her geçen gün kendini yenilemeye ve büyümeye devam etmektedir. Akademik çalışmalarının yanı sıra sosyal çalışmalarla İzmir’e kattığı değeri artırma çabasındaki Enstitümüz’ün ve bizlerin şu anki en önemli sıkıntısı hiç şüphesiz ulaşımdır. Bulunduğumuz konumun şehir merkezine oldukça uzak olmasından dolayı büyük sorunlar yaşamaktayız. Dolmuş, servis vb. ulaşım araçları varolmasına karşın sorunun çözümü Büyükşehir Belediyemiz tarafından başlatılması gereken İYTE – Fahrettin Altay arasında düzenli otobüs seferleridir. Böyle bir seferin başlaması halinde 2500’ü aşkın İYTE’linin ve bölgede yaşayan 3000’i aşkın hemşehrimizin ulaşım kalitesi artacak, sıkıntımız büyük ölçüde çözülecektir. Ancak yerleşkemizin faaliyete geçtiği 1999 yılından beri süregelen bu sıkıntı için belediyemiz bugüne kadar her hangi bir çalışmada bulunmamış, geçtiğimiz temmuz ayından beri Konseyimizin hız kazandırdığı çalışmalara kayıtsız kalmıştır. Değerli belediye başkanımız, bizim ve ve Eğitim-Sen İYTE temsilciliğinin sayısız kez talep ettiği görüşme isteğimizi kabul etme nezaketini dahi göstermemiştir. Üstüne üstlük belediyenin tüm İzmir’de dağıttığı gazetesinde F.Altay-Mordoğan seferleriyle ilgili haberinde alakasız saatlerde yerleşkeye uğramadan geçmesine rağmen İYTEliler memnun gibisinden gerçekle uzaktan yakından ilgisi olmayan ifadeler kullanılmıştır.

Bu gelişmeler üzerine İYTE Öğrenci Konseyi olarak 5 Ekim 2007 Cuma gününe eylem kararı almıştı. Ancak Büyükşehir Belediye Başkanımızın okulumuzun 2 Ekim 2007 günü düzenlenen Enstitümüzün açılışına katılacağı haberi bizim için umut kaynağı olmuş ve eylemi erteleme kararı almıştık. Açılış törenininde Öğrenci Konseyi Başkanımızın, Konseyimiz ve tüm İYTEli öğrenciler adına yaptığı konuşmada otobüs sorununun üzerine basa basa ifade etmesinin üzerine Belediye başkanımızdan müjdeli haber beklerken aradan bir aydan fazla zaman geçmesine rağmen her hangi bir kıpırdama dahi olmamıştır.

İzmir Büyükşehir Belediyesinin sınırları içinde yer almamız karşın vebu sınırlar içerisindeki tüm yüksek öğretim kurumlarına sınırsız ulaşım imkanı sağlayan hatta bazılarında yıllardır ücretsiz ring seferleri bile düzenleyen belediyemiz inatla Enstitümüzü görmezden gelmekte ısrar etmektedir.

2006 - 2017 Stratejik Planında İzmir Kent Vizyonunu “kentlilik bilincine sahip, turizm, ticaret ve yüksek teknolojide öncü, Akdeniz’in kültür ve sanat merkezi, liman kenti olmak” diye tanımlayan Belediyemizin İzmir’in tek yüksek teknoloji enstitüsüne otobüs seferlerini hala başlatmaması düşündürücüdür.

İşte bu gelişmelerin sonundan önce yüzlerce İYTEli Bilgi Edinme Yasası çerçevesinde belediyeye başvurarak otobüs talebini iletmiş, belediyeden yanıt olarak F.Altay – Mordoğan otobüsünün zaten İYTE’den geçtiği gibi bir cevap verilmiştir. Anladığımız kadarıyla Eshot Genel Müdürlüğü ve Belediyemiz Enstitümüzün ve Mordoğan’ın konumlarınında bi’haber durumdadırlar. Sonundan 2000’i aşkın İYTElinin sabrı taştı ve 9 Kasım 2007 Cuma günü topluca dilekçe vermek için İzmir’e inmeye karar verdik. Umarız bu hareketten sonra Belediyemiz Enstitümüze gereken önemi vermeye başlayacaktır. Kamuoyuna saygıyla duyururuz.

25- Eylem bizce kazasız belasız halloldu. Tüm okula katılan katılmayan herkese bir teşekkür yayınladık:

26- Hemen akabinde Eshot Genel Müdürü görüşme istedi, telefonda görüştük, tavır netti, yerleşkelere girmek istemiyoruz…

27- Birçok gazetede haberimiz çıktı:

28- Araya kimleri koymadık ki, tanıdık bildikler, partililer hatta milletvekilleri… Bir tayyiple güle çıkmadık…

29- Benim görev sürem doldu, Gürhan devraldı, uğraşıyor ve hala belediye direniyor. Bir ara Mordoğan otobüsünün sayısını arttırıp İYTE’ye yönelttiler ama şimdi o da kalktı. O da şöyle gelişti: Belediye, yerleşkeye girmem diye tutturdu, sonuçta Rektörlüğün oradan kalkmaya başladı. Rahatına düşkün iyteliler de tıka basa dolmuşlara binebilmek için Mimarlığa koşarken Rektörlüğe gidip otobüse binmeye üşendiler. Neyse gelecek sene hayat neler gösterir kim bilir… En azından ben bir kere de olsa bu otobüsü mimarlıkta görüp aşağıdaki fotoğrafı çektirdim ya o da bana yeter

Gamlanma talebe, gamlanma…

2008-08-16T08:40:15+00:00

Geçenlerde eski defterleri karıştırıken 1997 ya da 1998′de ortaokul sonda (o zamanlar öyle denirdi yani 8.sınıftayken) Türkçe dersinde, ders kitabımızda Karacaoğlan’ın “Gamlanma Gönül” adlı aşağıdaki şiiri işliyorduk.

Koyun meler,kuzu meler
Sular hendeğine dolar.
Ağlayanlar bir gün güler,
Gamlanma gönül gamlanma.

Yiğit,yiğide yad olmaz
İyilerde ham süt olmaz.
Bin kaygı bir borç ödemez,
Gamlanma gönül gamlanma.

Yiğit yiğidin yoldaşı,
At yiğidin öz kardaşı,
Sağlıktır her şeyin başı,
Gamlanma gönül gamlanma.

Naçar Karac’oğlan naçar,
Pençe vurup göğsün açar,
Kara gündür gelir geçer,
Gamlanma gönül gamlanma.

Ben de o sırada bu şiirden esinlenerek geyiğe vurup en son yazacağım şiiri yazmıştım. Tabii o zamanlar, geyiğimi içimde besler, büyütür, ürkek ceylan gibi sektire sektire herkesten gizlerdim. Şimdi olsa -ki şu an onu yapıyorum- cemil cümleye yayar, anlatır, okuturdum. Neyse hiçbir şey için geç değil, buyur sevgili öğrenci kardeşlerim Emr’oğlan dan size özel dizeler…

GAMLANMA TALEBE
Hoca güler, talebe ağlar,
Öğrenciler sınıfına dolar.
Zayıf nottur, bir gün düzelir,
Gamlanma talebe, gamlanma.

Öğrenci, öğrenciye yad olmaz.
Hocalarda ham süt olmaz.
Bin zayıf, bir zayıf düzeltmez,
Gamlanma talebe, gamlanma.

zayıf, zayıf yoldaşı,
Sınav, öğrencinin öz düşmanı.
İyi nottur, her şeyin başı.
Gamlanma talebe, gamlanma.

Naçar Emr’oğlan naçar.
Yazılı vurup, kitap açar.
Sınav günüdür, gelip geçer.
Gamlanma talebe, gamlanma.

Teknopark

2008-08-16T08:37:48+00:00

Tez ve Hayatımın Fikri yarışması maceralarımızla paralel yürüyen yeni bir açılımı da anlatmadan geçmemek lazım: Teknopark’ta yer alma hikayesi. Tam bir hobit öyküsü, hüküm dağına yüzüğü atmak falan kadar zor Öykümüz iki genç iytelinin nisan dolaylarında kafasına tuğla düşmesiyle başlar… Dedik ki biz gidelim şu teknoparka bi başvuralım, bakarsın kazanırız. Bu düşüncemizi tez hocamızla da paylaştık, sağolsun o da cesaretlendirdi. Sonra Halis Hocamıza akıl danıştık, “başvursak mı, başvursak kazanır mıyız” diye. Tek ve net bir cevap verdi: “Siz daha başvurmanız mı?”. İşte vurucu cümle. Artık durmanın anlamı yoktu, Halis Hocamız bize gereken cesareti vermişti. Biz de daha önceki hikayelerimizde bahsettiğimiz ulvi kişilik, deli cesaretimizi yanımıza alıp Teknopark yokuşunu tırmandık. Muzaffer Hocaya başımızı vurduk: Biz Teknopark’a başvurmak istiyoruz. Hoca, bir süre yüzümüze baktı, gitti içeride bir iki telefon görüşmesi yaptı, geri döndü. “Tamam, sitedeki formu doldurun getirin” dedi. Çıktık odadan. dedik “aman canım ne kolaymış, altı üstü bir form işte.”. Hemen bölüme gidip forma baktık ama tüm sorular çalışmadığımız yerden çıkmış canım. Tabii çakıldık kaldık. Sorduk soruşturduk, sağolsun teknoparkın avukatı hanım oldukça yardımcı oldu. Formu ite kaka doldurduk. Birçok kopya aldık, gittik hocanın yanına. Hiç unutmuyorum, 1 Mayıs günüydü. Hoca, “Gidin bunları kurul üyelerine hemen dağıtın” dedi, listeyi verdi elimize. Bir listeye baktık, bir hocaya tamam dedik, çıktık odadan. Kurul üyeleri Buca, Bornova, Balçova ve Alsancak’a dağılmıştı. İzmir’in 4, iyteyi de sayarsak 5 farklı köşesi ve 2 gün süre. Hadi bakalım kolay gelsin, girişimci iyteliler Saate baktık, 10.35. En yakın dolmuş yarım saat sonra. Hemen otostop kurumuna sığındık. Teknoparktan direk topraktan yardırıp Çeşme yoluna indik. 1-2 derken bir kamyonet aldı. Bindik, bir kaç şey vardı, koltukta. Ben bişeyin üzerine oturuverdim, sert bi cisim. Alan adam hemen hamle yapıp beze sarılı şeyi aldı. Alırken bez sıyrıldı, anaaam tabanca!!! Yusuf ve üçbuçuk kardeşliği soğuk soğuk terlere neden oldu. Kimdi, kimin arabasına binmiştik ulen. Gençliğimizin baharında Girişimciydik, Sıtkı Hoca hayat acımasız, acımasız rekabet, zorluk falan demişti ama bunu söylememişti. Aklımdan bunlar geçerken kendisinin astsubay emeklisi olduğunu falan söyledi, kartını gösterdi de biraz rahatladım Neyse Zeytinalan’da bıraktı. Bindik otobüse önce Balçova’ya, oradan Buca’ya, en son da Alsancak’a ulaştık. Bornova’yı ertesi güne bıraktık. Gönül rahatlığıyla teslimatı tamamladıktan sonra başladık cevabı beklemeye. 12 Mayıs pazartesi günü boş günüm olması nedeniyle bir bebek edasıyla 7. uykunda rüyalar görürken telefonum çaldı. Arayan Alperen’di, heyecanlı heyecanlı olarak birşeyler anlatıyordu, yaklaşık bir-iki dakika anca ayılınca söylediklerini algılayabildim. Haber gelmişti, ertesi gün bizi mülakata çağılıyorduk. Gece Alperenle mülakat konusunda konuşup Avea için hazırladığımız iş planını sadeleştirdik, basıma hazır hale getirdik.Sabah can fotokopide accık kazıklanarak baskılarımızı aldık. 13 Mayıs Salı günü mülakatın yapılacağı EBSO’nun kapısından elimizde evrak çantası (Ev arkadaşım Onur’un bilgisayar çantası ), üzerimizde takım elbiseler ve yüzümüzdeki ifade ile tam bir iş adamı edasıyla girdik, mülakatın yapılacağı salona 8.30 sularında girdik. Kimsecikler yoktu, tabii randevu saat:10′daydı, normal:) Neyse Alple oturduk, muhtemel sorulara verilecek kritik cevapları tartışmaya başladık. Tam bu sırada Ahmet Hocamız geldi, Muzaffer Hocayla beraber. Sonra bir bir gelmeye başladı, şirket temsilcileri. Sanırım bir biz iki öğrenciydik :D. Beklerken bir aday şirketin yöneticileriyle görüştük. şirketin yetkilisiyle hoş beşten sonra mevzu bizim öğrenciliğimize geldi. “Biz, sizin gibi arkadaşlarla çok çalıştık” falan dedi. Biz de “Kabul edilmezsek, geliriz size iş başvurusuna” dedik, güldüler, “Sizi alırlar, bizi almazlarsa biz de size geliriz” dediler, gülüştük, az stresimiz dağıldı.İlk grup, saat:10.30 gibi girdi. Sonra Ahmet Hoca girdi. 10.55′de Hoca bizi çağırdı. Girdik odaya. Fazilet Hanım dışından tüm üyeler vardı. Juriler:

Prof. Dr. Cüneyt GÜZELİŞ
Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanı
Elektrik ve Elektronik Mühendisligi Bölümü

Prof. Dr. Fazilet Vardar SUKAN
Ege Üniversitesi Müh. Fakültesi, Biyomühendislik Bölüm Başkanı
Uluslararası Teknoloji Birliği Bilim Kurulu Üyesi (Ege Üniversitesi, Bilim-Teknoloji Uygulama Araştırma Merkezi Müdürü)

Prof. Dr. Mehmet Cemali DİNÇER
İEÜ Bilgisayar Bilimleri Fakültesi Dekanı

Doç. Dr. Metin TANOĞLU
İYTE Makina Mühendisliği Bölüm Başkanı

Dr. Erkal SAHTİYANCI
Ege Bölgesi Sanayi Odası (EBSO) Başkanlık Müşaviri

Muzaffer Hoca, bize yer gösterdi. Jurinin tam karşısına oturduk. Bu arada ben, bastığımız iş planlarını üyelere dağıttım. Alınca önce bi şaşırdılar.”Vay be” gibisinden bir yüz ifadesinde bulundular. Yerime geçtim, soruları beklemeye başladık. Rahattık, ne de olsa tüm sorulara verilecek sorulara cevaplarımız hazırdı. Hafif bir tebessümle bekliyorduk. Cemali Hoca, “hala öğrencisiniz sanırım” dedi, Metin Bey “Bizim okuldasınız, değil mi” diye sordu. Bu kolay soruları cevaplandırdıktan sonra Cüneyt Hoca, “Evet arkadaşlar, diğer yazılım şirketlerinden farkınız ne olacak” diye sordu. Anee, çalışmadığımız yerden sordular, gene yaw. 1-2 milisaniye zaman durdu, sabahtan Alple konuştuğumuz tüm soruların cevaplarını düşündüm, bunlardan bir komposizyon yazıp, başına “Introduction”, sonuna “As a result” bölümlerini ekleyip, referanslar kısmın atlayıp temize çektim, derin bir nefes aldım, Alple göz göze geldik, zaman yeniden akmaya başladı ve deminki kompozisyonu kusmaya başladım, 5-6 dakika konuştum sanırım. Tam “result and discussion” kısmına gelmiştim ki Cüneyt Hoca “tamam arkadaşlar” dedi ve diğer üyelere “sorusu olan var mı” diye sordu. “teşekkür ederiz arkadaşlar” dedi. Odadan çıktık. Görev tamamdı, bekleme yeniden başladı. Araya şenlikler girdi, tez, yarışma, ev falan, filan geçti günler. Sanırım 21 Mayıs çarşambaydı, Alperenle Kimya Mühendisliğine kahvaltıya gitmiştik. Muzaffer Hocayla karşılaştık. Kaçar mı hemen sordum, “Hocam, noldu bizim iş” diye. Muzaffer Hoca, uzunca beni süzdükten sonra “Kabul edildiniz, hayırlı olsun” dedi, gitti. Alp o sırada bişeyler alıyordu, hemen yanına gidip söyledim. Tabii yarışmadaki gibi kendimizi kasmadık direk hopladık, zıpladık, tepindik falan. Sonra biz tabii otostopu bir ulaşım aracı olarak benimsediğimizden Alple yine böyle koşturmacalı bir günde otostop çektik. Bizi -maşallah nazar değmesin- güzel arabasıyla HBS Solutions Şirketinin sahibi Cem Bey aldı. Yol boyu bizimle deneyimlerini paylaştı, yol gösterdi, cesaret verdi. Neyse yine günler geçti, yarışmaya gidecez, orada “Teknopark’ta yer aldık” diyeceğiz ama elimizde kayıt kürek kanıt yok. Muzaffer Hoca’ya gittik, derdimizi döktük, Allah razı olsun, hemen bir kağıt hazırlayıp verdi. Artık kapı gibi kanıtımız vardı, İstanbul’da oldukça işimize yaradı. Yarışmayı kazandık, geldik, aradık hocayı, geçen hafta için “Haftaya arayacağım” dedi. Sevindik, beklemeye başladık. Arayan soran olmayınca 31 Temmuz Perşembe günü Alple atlayıp gittik okula. Hocanın başı kalabalık, işi çok, sağolsun sözleşmemizi hemen hazırladı, verdi. Ben heyecandan bizim imza atmamız gereken yere değil de Rektör hocanın atması gereken yere imza atıverdim. Hoca gördü, takıldı, “Şirketi batırırsın sen” dedi Neyse çok şükür yerimizi aldık. A2 binası alt katta 5A nolu odadayız artık. Tükkanımızı açtığımızda bekleriz efendim. Tam adresimiz İzmir Teknoloji Geliştirme Bölgesi A2 Binası Zemin Kat No:5A İYTE Yerleşkesi, Gülbahçe, Urla 35430- İZMİR

Bu süreçte Prof. Dr. Halis Püskülcü ve tez hocamız Belgin Ergenç başta olmak üzere tüm bölüm hocalarımıza, Bölge Ofisi sorumlusu Dr. Muzaffer Sipahioğlu hocamıza destek ve cesaretlendirdikleri için, SADE Bilgi ve İletişim Teknolojileri ARGE Hizmetleri’nin kurucuları, genç girişimci arkadaşlarımıza ve HBS Solutions Bilgisayar ve Yazılım Sistemleri San. Ve Tic. Ltd. Sti. kurucusu Cem Bey’e deneyimlerini bizimle paylaşarak hayatımızı kolaylaştırdıkları için sonsuz teşekkürler…

Burası da uzaklardan tükkanımızın olduğu bina: (Resim Sade Arge’ye ait)

Bu da hava fotosu:

Büyütmek için üzerine tıklayınız.

Ne yapmakta bu çocuk ?

2008-08-14T14:49:47+00:00

Bu çocuk sıkılmakta, evet fena halde sıkılmakta…

Bitirilemeyen bir stajım var, inşallah yarın bitecek! Ya niye bugün değil ???

Resmen burs aldığıma pişman oldum ya. Çektiğim çileyi ben bilirim, şu cümle yeterince açık olabilir sanırım : Hayatımın en kötü dönemini yaşadım! Yaşadım kelimesi biraz sırıttı orada ya neyse.

Tatil olsun artık ya tatil…

E hadi bitse de gitsek ?

Tatil V3

2008-08-04T01:35:38+00:00

Yaz tatilimin 3. bölümü olarak adlandırabileceğimiz kısmının da sonuna geldik. Geçen hafta cumartesi muğlaya temelli dönüş yaptıktan sonra, bir haftalığına muğlada takıldım. Uzun bir süre göremeyeceğim için memleketimin bütün güzelliklerinden yararlanmaya çalışıyorum. Muğlada kaldığım bir hafta gayet güzel geçti, hava zaten aşırı sıcak değil, serin serin evde takıldım. Bol bol eşli ihale oynadım (tayfa:Turgut,Nevzat,Selo,ben). South Parkı bitirdim (nihayet). Peder,valide,ben Muğla yaylasındaki Keyfoturağı restorantına gittik, biryan yedik, rakı içtik (Not:Muğla yaylası bildiğin soğuk, insan üşüyo, o derece) Sonracıma Süreyya ile birlikte Muğla köftesi yedik,Yerkesine gittik, ardından Gokovaya denize gittik, hatta orda Aylin'le de buluştuk (Aylin ogun işe kabul edildi hatta :)). Ayşe halamlar köye ev yapmış, onu görmeye gittik, tarla gezdik, bol bol mahsül topladık, mangal yaktık, rakı içtik. Perşembe akşamki halısahayı da unutmamak lazım. Cuma günü de ailecek örene gittik. Annemler Beyza teyzelerle evde takıldılar, biz sahilde (gölgüde) kağıt oynadık, bira içtik, denize girdik, basket-futbol oynadık, vakit öldürdük. Tayfa:Aykut,Turgut,Fırat,Serdar, arada da Siviş(dikkaaat, tayfa full sap :D).Ören akşamları Palmiye'de koptuk. Bugun akşam ise geri döndük. Valla allah bozmasın tam tadında tatil yapıyorum, bol bol dinlenip, kafa boşaltıyorum, bünyeye hergün reset atıyorum. Gerçi örende dizi ve ayak tabanını sakatladım, spor yapcam derken ama olsun, değer. Yarın askerliği tecil ettirebilirsem, 1-2 gun içinde antalyaya geçmeyi düşünüyorum, bakalm, hayırlısı.

Ben koyayım da garanti olsun :D

Ödüllü gençler için İstanbul gezisi 2.GÜN

2008-08-01T10:31:18+00:00

Dün gece yurda yarım gibi geldik hiç sorun olmadı güzeldi.

Neden diyorum çünkü Taksim’den Okmeydanı’na son otobüs 11′deymiş ve biz onu kaçırdık. Sonra ordan geçen bir otobüsle bir yere kadar gittik. Oradan başka bir otobüse binecektik. Yoldan geçen bir arabaya durağı sorduk. Nereye gideceğimizi sordu. Okmeydanı SSK’ya gideceğiz dedik (Yurdun hemen yanı) gelin bırakayım ben dedi. Gecenin bir vakti bilmediğin bir yerde ve hatta İstanbul’da bilmediğin birinin arabasına bindik. Ne cesaret be! Adam böbreklerimizi alsa alır, başka şey yapsa yapar Adam çok iyi biriymiş Allah’tan arabadaki diğer iki kişiyle konuşurken duyduk. Bizi bırakmak için yolu değiştirdi. SSK’ya gideceğiz deyince 2-3 kere geçmiş olsun dedi sağolsun, hastamız var sandı galiba Neyse sağ salim bıraktı sağolsun. Yusuflamadım değil ama hani O değil İstanbul’da bile otostop…

Bugün Sultanahmet’e gidelim dedik. Yol bilmemek zor dedik ya hala öyle Önce otobüse bindik metroya gittik, oradan moleküler midir füniküler midir ne haltsa ona bindik sonra tramvayla meydana geldik. Ne boktan bir şeydir o füniküler ya! 10 dk yürüsek aynı yere varacakmışız biz gittik kişi 1.40 ytl verdik aşağı doğru inmek için Neyse sağlık olsun. Öğrendik nelere binilmeyeceğini Bu yolculuk yaklaşık 1 - 1 buçuk saat sürdü.

Geldik meydana, Sultanahmet Cami’yi Ayasofya’yı gördük, Yerebatan’a gittik falan. Sultanahmet Köftecisi’nde yemek yedik (ki farkettik o kadar da değecek bir yer değil ). Ondan sonra Topkapı Sarayı’nı gezelim dedik. Giriş kapısını bulamadığımız için yaklaşık yarım saat kadar kaybettik o yüzden ne haremi görebildik ne de rahatça gezebildik. Çıktığımızda ise ayaklarımız kopuyordu yorgunluktan

Gelmişken Ortaköy’ü de görelim dedim. Gittik oturduk Dondurma yedik baya dinlendik Sonra döndük yurdumuza